Сіндром “пана Адольфа” у Партыі БНФ

“Звярнуцца да вас мяне вымушае сітуацыя, якая склалася ў нашай партыі пасля апошняга чарговага з’езду. Мы апынулісь у тупіку, з якога ніяк не можам выйсці, нягледзячы на ліхаманкавыя спробы кіраўніцтва Партыі знайсці гэты выхад. З вядучай палітычнай сілы Партыя імкліва ператвараецца ў звычайны “клуб па інтарэсах”. Мы не павінны дапусціць выраджэнне партыі як вядучай палітычнай сілы”, - занепакоена піша ў сваім адкрытым лісце да паплечнікаў кіраўнік магілёўскай арганізацыі Партыі БНФ Рыгор Кастусёў.

"З аналізу правядзення двух выбарчых кампаній па выбарах дэпутатаў ПП НС РБ у 2004 і 2008 гадах па Шклоўскай выбарчай акрузе ў якасці кандыдата ў дэпутаты я назіраў цікавую тэндэнцыю. Мой рэйтынг як кандыдата ў дэпутаты, палітыка, прадстаўніка Партыі БНФ, асобы сярод выбаршчыкаў быў у асноўным станоўчы, у той жа час да Партыі як арганізацыі стаўленне на шмат горшае. Атрымліваецца такая тэндэнцыя, што паасобку нас успрымаюць больш станоўча (а гэта назіраецца не толькі на Магілёўшчыне), чым разам”, - даводзіць Рыгор Кастусёў.

“Сёння ад нашых лідэраў нельга пачуць ні новых ідэй, ні новых прапаноў, якія б паспрыялі іміджу партыі. І ў той жа час без абмеркаванняў адкідаецца ўсё прапанаванае іншымі, у тым ліку кіраўнікамі і актывістамі рэгіянальных структур”, - піша кіраўнік магілёўскай філіі Партыі БНФ.

”Вось як прагучала 8 кастрычніка 2007 года выказванне намесніка старшыні ПБНФ, старшыні аргкамітэта “Еўрапейскага марша” В.Івашкевіча: “Тыя, хто не прыйдзе на “Еўрапейскі марш” – недаразвітыя”. Падобныя паводзіны лідараў нашай Партыі я назваў “сіндромам “пана Адольфа Быкоўскага”, вядомага героя неўміручай “Паўлінкі”, - прыводзіць прыклад іміджавага негатыву фронтавец.

”Яшчэ пасля выбараў дэпутатаў ВС у 1995 годзе запас аўтарытэту партыі заставаўся вялікі. Але пасля гэтых падзей на палітычным апазіцыйным полі з’явіліся многія людзі з амаральным палітычным мінулым, якіх выштурхнула ад сябе нова створаная сістэма ўлады. Некаторыя з іх прыйшлі ў апазіцыю з адсутнасцю нацыянальнай ідэі ў свядомасці, яны прыйшлі рабіць свой “бізнэс”. Кіраўніцтва ж партыі не зарыентавалась у навязаных ёй палітычных гульнях. Гэта яскрава паказалі кампаніі: 1)альтэрнатыўныя прэзідэнцкія выбары 1999 г., 2) прэзідэнцкія выбары 2001 г., 3) прэзідэнцкія выбары 2006 г. Цягнучы асноўны воз працы ў гэтых кампаніях, партыя была ўмела адсунута ад прыняцця асноўных рашэнняў і кіраўніцтва кампаніямі як у цэнтры, так і ў рэгіёнах. Асабліва гэта праявілась у 2001 годзе. Многія рашэнні, прымаемыя Соймам у той час, навязвалісь кіраўніцтвам Партыі, стаўшай марыянеткай ў чужых руках. Пасля выбарчай кампаніі 2001 года з шэрагаў партыі выйшлі многія сябры, нязгодныя з такім ходам падзей. Тыя, хто спрабаваў выправіць сітуацыю, апынуліся у ролі ізгояў, а то былі і выключаны з яе шэрагаў. Падобная тэндэнцыя захоўваецца і па сённяшні дзень. Па гэтай прычыне ў БНФ пачалі складвацца розныя групоўкі. Спадзяванні дэлегатаў апошняга чарговага з’езду , якія ўскладвалісь на новаабранага старшыню, на яднанне партыі, нажаль, таксама не спраўдзілісь.Як паказала выбарчая кампанія па выбарах дэпутатаў ПП НС 2008 года, метады кіраўніцтва не змяніліся. Старшыня спрабаваў кіраваць выбарчай кампаніяй без аналізу сітуацыі ў рэгіёнах, акругах, без аналізу магчымасцяў і здольнасцяў кандыдатаў, аб чым сведчыць і навязанае Сойму за кошт маніпуляцый рашэнне аб зняцці з выбарчай кампаніі кандыдатаў-сяброў партыі”, - лічыць Кастусёў.

Ён лічыць, што ў выніку “зараз у БНФ склалась сітуацыя, якая, у адрозненне ад 2001, 2006 гадоў, ужо не дазваляе мець партыі неабходных сілаў і рэсурсаў, каб самастойна, аднаасобна ў перспектыве арганізаваць выбарчую прэзідэнцкую кампанію чыста партыйнага кандыдата. Распачатая кампанія па вылучэнні адзінага партыйнага прэтэндэнта аказалася вельмі няўдалай”.

Кастусёў прапануе “распачаць кампанію па стварэнню нацыянальна-патрыятычнага блоку дэмакратычных сіл”; “распачаць распрацоўку праграм па выхаду краіны з эканамічнага і палітычнага крызісу. Прыняць меры па інфармаванні насельніцтва краіны, дырэктарату, адміністрацыяў розных узроўняў аб падобных прапановах; “пры распрацоўцы мерапрыемстваў скіраваных на міжнародную дзейнасць кіраўніцтву і прадстаўнікам партыі цвёрда засвоіць ісціны: Беларусь, беларускі народ, беларускі дыктатарскі рэжым – гэта розныя разуменні”; “распачаць нефармальныя сустрэчы прадстаўнікоў партыі з кіраўнікамі выканкамаў, дырэктаратам, дэпутатамі розных узроўняў з мэтай давядзення сваіх прапаноў”; “распачаць кампанію па вызначэнню сацыяльных праблем у рэгіёнах, з мэтай кропкавага, пакрокавага ціску на мясцовыя ўлады”; “прыняць рашэнне па вяртанні ў партыю, выключаных у розныя часы рашэннямі Сойму і жадаючых аднавіць сваю партыйнасць, сяброў” і так далей.

Алег МЫЦІК